Wybieramy psa

wybieramy_psa

Lekarz weterynarii Adam Modrzewski odpowiada na pytania:

  1. Panie doktorze, ogólnie wiadomo, że w Polska słynie z dużej ilości psów. Do pana gabinetu weterynaryjnego przychodzi bardzo wielu zatroskanych  zdrowiem swoich czworonożnych przyjaciół ludzi. Wydaje się, że każdy chętnie zapoznałby się z podstawowymi problemami dotyczącymi wyboru odpowiedniego psa, jego zdrowia, żywienia czy pielęgnacji. Może zaczniemy od sprawy zasadniczej jaką jest wybór psa.Odpowiedni wybór  psa do warunków domowych i rodzinnych, to najważniejsza kwestia do rozstrzygnięcia, jeśli już decyzja o tym, że chcemy kupić psa została dobrze przemyślana i podjęta. Na pewno nie powinno brać się zwierzęcia do domu pod wpływem chwilowego impulsu. Biorąc psa pochopnie, możemy doznać ogromnego rozczarowania ilością nowych obowiązków i trudności, co sprawi, że możemy nie docenić ogromnej wartości, jaką przynosi ze sobą psia miłość i wierność.Przy wyborze psa należy wziąć pod uwagę kilka podstawowych warunków. Jakie zwyczaje panują w naszym domu. Czy będziemy mieli czas wychodzić na spacery bez względu na pogodę. Niektóre rasy potrzebują szczególnie dużo ruchu i pozbawione go stają się w codziennym życiu niespokojne a niekiedy wręcz agresywne. Osoby starsze lepiej kontaktują się z psami o spokojnym  wręcz nawet flegmatycznym charakterze. Kiedy w domu są dzieci. to polecałbym  psy łagodne, wesołe i niezbyt duże. Dlatego  ważną sprawą jest, czy ma to być pies rasowy, o którym wiele możemy się dowiedzieć ,ale kupno którego związane jest najczęściej z dużymi kosztami, czy też pies nierasowy, tańszy, lecz pełen niespodzianek.

    Wybierając psa rasowego najlepiej skorzystać z różnych źródeł informacji, ponieważ rozmaitość ras psów pod względem wielkości, wyglądu zewnętrznego i typu użytkowego jest bardzo duża. Ogromnym błędem jest kierowanie się modą na daną rasę lub  pod wpływem chwilowych emocji.

    Na rynku mamy obecnie wiele albumów poświęconych psom, jak również prawie każda rasa ma swoją monografię, z której dowiemy się wszystkiego na jej temat. Możemy oczywiście udać się także do lecznicy weterynaryjnej i porozmawiać z lekarzem weterynarii, który odpowie na wszystkie nasze pytania i wątpliwości, a także poinformuje nas o problemach zdrowotnych, jako że niektóre rasy mają szczególne skłonności do różnych chorób. Jego doświadczenie w pracy ze zwierzętami wszystkich ras, płci i wieku będzie niezastąpione w podjęciu tak ważnej decyzji. Rasowego psa najlepiej kupić u hodowcy, którzy mogą udokumentować pochodzenie swoich szczeniąt.

    Warto w tym miejscu coś więcej powiedzieć na temat rasy. A więc: co to jest rasa? Najprostsza definicja to taka, że jest nią grupa zwierząt danego gatunku, które odznaczają się zespołem tych samych pożądanych cech fizycznych i psychicznych ściśle odpowiadających przewidzianemu wzorcowi i które wiernie przekazują te cechy swemu potomstwu. Jest to pojęcie rasy hodowlanej, która różni się od pojęcia rasy w systematyce zoologicznej (definicja na podstawie książki Lubomira Smyczyńskiego „Rasy i wychowanie”).

    Według kynologów za ustaloną rasę  uważa się zespół zwierząt, który co najmniej 5 pokoleń wykazuje niezmiennie cechy danego wzorca. O psie czystej rasy powiemy tylko wtedy, gdy zwierzę nie tylko odpowiada wzorcowi danej rasy, lecz również bez zmian przekazuje swe właściwości potomstwu. Aby nie było żadnych wątpliwości co do pochodzenia danego psa wprowadzono księgi hodowlane, obejmujące metryki i opisy właśnie ok. 5 pokoleń wstecz. Na podstawie tych ksiąg związki kynologiczne wydają rodowody dla psów pochodzących od wpisanych do nich rodziców. Rodowód stanowi gwarancję, że pies pochodzi od zbadanych i zarejestrowanych  przodków.

    Na całym świecie zarejestrowanych jest kilkaset ras psów jest więc w czym wybierać. W Polsce występuje ich kilkadziesiąt, ale tylko niektóre są naprawdę popularne. Do najczęściej hodowanych ras należą: owczarki niemieckie, sznaucery małe, średnie i duże, jamniki w wielu odmianach, dobermany rottweilery, polskie owczarki nizinne, wiele odmian terrierów. Jestto jednak zjawisko zmienne. Czasami wybucha moda na daną rasę i  ilość psów danej rasy znacznie się zwiększa zwłaszcza po wejściu na ekrany kin filmu, w którym głównym bohaterem jest pies.

  2. A może zdecydujemy, że najlepszy będzie pies nierasowy?W Polsce mamy tysiące psów, czekających na to, że ktoś zaofiaruje im dobry i kochający dom. Każde duże miasto ma swoje schronisko dla zwierząt pełne czekających na miłość psów a i Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami także pomoże zaadoptować zarówno psa dorosłego jak i szczeniaka.
  3. Następne ważne pytanie przy wyborze psa to jego płeć.Samce są przeważnie trudniejsze do prowadzenia, bardziej niezależne, z tendencją do dominacji w stadzie jakim jest dla nich rodzina. Wymagają większego nadzoru i staranniejszego wychowania. Mają też skłonności do ucieczek, kiedy poczują gdzieś suczkę  mającą cieczkę. Suczki bardziej trzymają się domu i rodziny, są bardziej posłuszne. Pewne kłopoty może jednak sprawiać cieczka występująca dwa razy do roku i trwająca ok. 14 dni. W tym czasie konieczna jest wzmożona czujność, aby nie dopuścić do niekontrolowanego krycia. Na spacerze suka prowadzona powinna być wyłącznie na smyczy. Bezpiecznie jest nie zostawiać jej samej nawet na terenie ogrodzonym np. w ogródku obok domu, ponieważ samce wykazują ogromny spryt i wytrwałość w pokonywaniu wszelkich przeszkód oddzielających je od wybranki swego psiego serca.
  4. Inne pytanie, które możemy sobie zadać przy wyborze psa, to czy bierzemy szczeniaka czy psa dorosłegoOptymalny wiek szczeniaka do odebrania go od matki to 6-8 tygodni.  Opieka nad psim dzieckiem wymaga jednak cierpliwości, czasu, nieustannej opieki i układania w pierwszych miesiącach jego życia, aby mogła powstać więź między psem a rodziną. Jeśli więc większość dnia nikogo nie ma w domu lepiej kupić psa dorosłego. W tym wypadku istnieje jednak niebezpieczeństwo, że będzie sprawiać trudności wychowawcze, jako że uczył się życia w zupełnie innych warunkach. Dobrze i odpowiedzialnie wybrany pies, to gwarancja, ze nas nie rozczaruje a kontakt z nim będzie źródłem  nieustannej radości i satysfakcji.

Szczeniak w domu

szczeniak-w-domu

Podstawowe pytania do lekarza weterynarii:

  1. Panie doktorze. Decyzja podjęta – bierzemy szczeniaka. I co dalej…. Najpierw trzeba zaopatrzyć się w kilka niezbędnych przedmiotów potrzebnych naszemu nowemu „dziecku”. A więc: obroża, która nie może być zbyt wąska, by nie wpijała się w szyję, ani zbyt szeroka. Najlepsza jest skórzana lub nylonowa z taśmy. Powinna być do niej doczepiona informacja  z naszym adresem i telefonem, aby w razie zaginięcia, znalazca mógł nam go oddać. Szczeniakowi w żadnym razie nie wolno zakładać kolczatki, .aby nie raniła mu szyi . Smycz – nowoczesna na kołowrotku, która rozwija się na kilka metrów i daje psu nieco swobody. Miski na wodę i jedzenie – uzależnione  od wielkości psa, plastikowe lub metalowe, z podstawką lub bez. Posłanie.  Akcesoria do pielęgnacji.
  2. Na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę, kiedy już jedziemy odebrać zamówionego szczeniaka?Wielka radość i oczekiwanie. Jedziemy odebrać szczeniaka. Najlepiej zrobić to wcześnie rano, aby miał czas na przyzwyczajenie się do nowych warunków. Szczeniak jest jak niemowlę, potrzebuje paru dni, aby oswoić się z nowym otoczeniem. Najlepiej jest odebrać psa w piątek przed wolnym weekendem. Im więcej czasu spędzi się z nim razem w pierwszych godzinach jego pobytu w nowym domu, tym łatwiej zaaklimatyzuje się. Pierwszą czynnością po przyprowadzeniu szczeniaka do domu jest zapoznanie go z miejscem przeznaczonym na jego toaletę i posłanie. Lepiej zostawić go na chwilę samego, aby mógł obwąchać teren. Potem trzeba pozwolić mu się rozejrzeć. Inni mieszkańcy domu lepiej, by w tym czasie po prostu spokojnie mu się przyglądali, dając mu szansę na zapoznanie się z  nowym środowiskiem.
    Legowisko
  3. Proszę powiedzieć parę słów, jak powinno wyglądać przygotowanie legowiska?Ważne by szczeniak miał ciepło i miękko. Legowisko ustawiamy w zacisznym miejscu. Wybór w sklepach jest bardzo duży.. Pierwsza zasada – psie „łóżko” musi być czyste, a posłanie często prane. Druga zasada -legowisko jest dla psa azylem, którego bez potrzeby nie zakłócamy.. Ustalenie, gdzie pies będzie miał posłanie jest bardzo istotne także dla innych członków rodziny . Legowisko nie może nikomu przeszkadzać, a więc nie powinno znajdować się w kuchni ani w łazience. Pies bardzo szybko przyzwyczaja się do swego kąta, ale pod warunkiem, że nie pozwoli mu się korzystać z innych mebli.
  4. A jeżeli  mamy dom i wolimy, aby pies pilnował go cały czas i mieszkał na  zewnątrz?Pies trzymany na wolnym powietrzu musi mieć odpowiedni kojec i budę, zbudowaną solidnie, zabezpieczoną przed przeciągami, dostosowaną rozmiarami do wielkości psa. Dobrze, żeby dach był zdejmowany, co  znacznie ułatwia czyszczenie wnętrza. W żadnym razie pies nie powinien być trzymany na łańcuchu. Na szczęście, w miastach to się praktycznie nie zdarza, właściciele rozumieją, że pies to przyjaciel domu a nie niewolnik.
  5. Pies, jak każde zwierzę musi jeść. Człowiek  jada swoje posiłki przy stole. Czy nasz pies także powinien mieć swoje stałe miejsce do jedzenia?Miejsce podawania posiłków powinno być stałe. Możemy je urządzić w kuchni. Pies powinien jeść  zawsze z miski wyłącznie dla niego przeznaczonej. Oddzielnie stawiamy miskę z wodą,  której nigdy nie może mu  zabraknąć,  ponieważ pies często pije pomiędzy posiłkami. Nie pozwalajmy dokarmiać psa. Warto też nauczyć go aby zaczynał jeść na komendę np. „weź”, albo „miska” i dawać mu jedzenie , kiedy i my mamy zamiar jeść aby nie przeszkadzał rodzinie w spożywaniu posiłku .
    Nauka czystości
  6. Dużym problemem w pierwszych dniach szczeniaka jest częste wypróżnianie się zmuszające członków rodziny do nieustającego sprzątania. Co zrobić, aby szybko nauczyć go czystości?Podczas nauki czystości należy  często obserwować szczeniaka, a zwłaszcza po każdym bardziej obfitym posiłku, ponieważ właśnie po jedzeniu najczęściej się wypróżnia i można to wychwycić. Szczeniak załatwia się także tuż po obudzeniu czy przed pójściem spać. Naukę czystości należy zacząć od pierwszych godzin pobytu w domu. Dopóki szczeniak nie wychodzi na spacer uczymy go załatwiania się na gazety, ułożone zawsze w jednym miejscu, najlepiej blisko drzwi wejściowych. Miejsce, gdzie układa się gazety, należy wyłożyć kawałkiem plastiku, co zapobiega powstawaniu plam i utrzymywaniu się przykrego zapachu na podłodze. Dobrą metodą jest spryskiwanie tego miejsca pochłaniaczem zapachów, co pozwoli usunąć zapach  z podłogi. Zmieniając gazety, można zostawić kawałeczek, aby, zapach zachęcał do załatwienia się właśnie w tym miejscu. Jeśli szczeniak załatwi się w innym miejscu najlepiej powiedzieć krótko „nie”, lub  „źle” i zanieść go na gazety, a za prawidłowe zachowanie należy go pogłaskać i nagrodzić. W żadnym razie nie należy wkładać nosa psa do kałuży, bić go. Zestresowany pies nie będzie prawidłowo reagował. Kiedy uczymy psa wypróżniania się na zewnątrz mieszkania, pamiętajmy, aby koniecznie robił to na trawniku, a nie gdziekolwiek np. na chodniku lub ulicy.

Jak karmić psa?

karmienie_psa

Pies, jak każde zwierzę musi jeść. Człowiek jada swoje posiłki przy stole. Czy nasz pies także powinien mieć swoje stałe miejsce do jedzenia?

Miejsce podawania posiłków powinno być stałe. Możemy je urządzić w kuchni. Pies powinien jeść  zawsze z miski wyłącznie dla niego przeznaczonej. Oddzielnie stawiamy miskę z wodą,  której nigdy nie może mu  zabraknąć,  ponieważ pies często pije pomiędzy posiłkami. Nie pozwalajmy dokarmiać psa. Warto też nauczyć go aby zaczynał jeść na komendę np. „weź”, albo „miska” i dawać mu jedzenie, kiedy i my mamy zamiar jeść aby nie przeszkadzał rodzinie w spożywaniu posiłku.

Nauka czystości psa

nauka-czystości-psa

Dużym problemem w pierwszych dniach szczeniaka jest częste wypróżnianie się zmuszające członków rodziny do nieustającego sprzątania. Co zrobić, aby szybko nauczyć go czystości?

Podczas nauki czystości należy  często obserwować szczeniaka, a zwłaszcza po każdym bardziej obfitym posiłku, ponieważ właśnie po jedzeniu najczęściej się wypróżnia i można to wychwycić. Szczeniak załatwia się także tuż po obudzeniu czy przed pójściem spać. Naukę czystości należy zacząć od pierwszych godzin pobytu w domu. Dopóki szczeniak nie wychodzi na spacer uczymy go załatwiania się na gazety, ułożone zawsze w jednym miejscu, najlepiej blisko drzwi wejściowych. Miejsce, gdzie układa się gazety, należy wyłożyć kawałkiem plastiku, co zapobiega powstawaniu plam i utrzymywaniu się przykrego zapachu na podłodze. Dobrą metodą jest spryskiwanie tego miejsca pochłaniaczem zapachów, co pozwoli usunąć zapach  z podłogi. Zmieniając gazety, można zostawić kawałeczek, aby, zapach zachęcał do załatwienia się właśnie w tym miejscu. Jeśli szczeniak załatwi się w innym miejscu najlepiej powiedzieć krótko „nie”, lub  „źle” i zanieść go na gazety, a za prawidłowe zachowanie należy go pogłaskać i nagrodzić. W żadnym razie nie należy wkładać nosa psa do kałuży, bić go. Zestresowany pies nie będzie prawidłowo reagował. Kiedy uczymy psa wypróżniania się na zewnątrz mieszkania, pamiętajmy, aby koniecznie robił to na trawniku, a nie gdziekolwiek np. na chodniku lub ulicy.

Szczepienia psa

szczepienie_blog

Każdy pies od najmłodszych lat powinien zostać poddany obowiązkowym szczepieniom. W jakim wieku i na co trzeba psa szczepić?

Kupując psa musimy mieć świadomość, że szczepienia mają bardzo duże znaczenie dla zdrowia i rozwoju psa. Najpierw jednak lekarz weterynarii powinien zbadać malucha. Przy pierwszej wizycie można przy okazji zadać mnóstwo pytań, które nasuwają się po pierwszych paru dniach opieki nad szczeniakiem.  Dostaniemy również specjalną książeczkę szczepień, do której wpisane będą : rodzaj szczepionki, data szczepienia i nazwa firmy.

Od pierwszego właściciela trzeba koniecznie dowiedzieć się, czy szczeniak był odrobaczony. Jeśli nie był lub mamy jakiekolwiek wątpliwości w tym względzie, przed pierwszą serią szczepień należy psa odrobaczyć. To bardzo ważne, aby maluch był bezwzględnie wolny od pasożytów. Zazwyczaj pierwsze szczepienie robi się, gdy pies ma 8 tygodni, ale można szczepić już w 6 tygodniu specjalnymi wczesnymi szczepionkami. Na rynku mamy wiele szczepionek. Przeważnie są one wieloskładnikowe, uodparniające na tak groźne choróby jak parwowiroza, nosówka, koronowiroza, leptospiroza, choroba Rubartha. Po tej pierwszej serii szczepień nasz piesek może już zacząć wychodzić na spacery. Przedtem najlepiej jest go przetrzymać w domu, aby nie kontaktował się z innymi psami, które mogłyby go zarazić którąś z wyżej wymienionych chorób, zwłaszcza, że są one niebezpieczne dla życia zwierzęcia .Kiedy szczeniak skończy  dwanaście  tygodni, powtarzamy te szczepienia jeszcze raz, a następnie  po upływie każdego kolejnego roku.

Ponieważ Polska jest krajem wciąż zagrożonym wścieklizną, obowiązują coroczne szczepienia przeciwko tej bardzo niebezpiecznej chorobie, ale dopiero po 3 miesiącu życia. Najlepiej jednak zdać się na lekarza weterynarii, który prawidłowo pokieruje kalendarzem szczepień naszego pieska uwzględniając sytuację epizootyczną danego terenu.

Żywienie szczeniaka (szczeniąt)

karmienie-szczeniaka

Podstawowym pytaniem, które nowi „rodzice” szczeniaka zadają lekarzowi weterynarii przy pierwszej wizycie jest w jaki sposób powinniśmy prawidłowo go żywić?

Ustalając menu  naszego psa bierzemy pod uwagę jego wiek i potrzeby. Dieta szczeniaka jest inna niż psa dorosłego, starego czy suki ciężarnej. Ważne jest, aby jedzenie miało temperaturę pokojową. Jedzenie prosto z lodówki może mu zaszkodzić, a zbyt gorące – poparzyć język i zniechęcić do jedzenia. Każdy nowy właściciel zadaje sobie pytanie, czy lepsze dla psa jest pożywienie przygotowane domowym sposobem, czy łączyć psią puszkę z tzw. wypełniaczem czyli ryżem lub makaronem, czy też podawać suchą karmę. Przygotowanie jedzenia domowego jest najtańsze, ale też najbardziej pracochłonne. Skład i ilość dziennej dawki jedzenia powinien ustalić dla danego psa lekarz weterynarii. Jeśli chodzi o konserwy można kupić puszki wyłącznie mięsne  i łączyć z wypełniaczem i jarzynami, lub podawać pełnowartościowy posiłek ze wszystkimi potrzebnymi składnikami. Najprościej jest karmić psa suchą karmą. Jest to pokarm zbilansowany i  i pełnowartościowy. Trzeba tylko koniecznie wziąć pod uwagę to, że pies karmiony suchymi mieszankami musi dostawać trzy razy więcej wody niż żywiony pokarmem wilgotnym. Dobrze jest także wiedzieć, że codzienne zapotrzebowanie psa na kalorie to:

  • szczeniak ok. 200 kcal na l kg wagi,
  • dorosły ~ 120 kcal na l kg wagi,
  • a stary pies – ok. 50 kcal na l kg wagi ciała.

Przez pierwsze dni w naszym domu szczeniak powinien dostawać to, co dawał mu hodowca lub poprzedni właściciel .Każdą zmianę jedzenia, wprowadzamy stopniowo aby nie wystąpiły zaburzenia żołądkowe. Szczeniaka początkowo karmi się 4, 5 razy dziennie, podając niewielkie ilości jedzenia. Musi być ono w miarę urozmaicone i składać się z  dwóch części mięsa i l części pokarmu roślinnego. Mięso podajemy zawsze chude z ryżem lub specjalną karmą dla szczeniąt. Zamiennie dajemy trochę białego sera, kaszkę mleczną dla niemowląt, od czasu do czasu odrobinę żółtka. Mleko to dobre zródło wapnia, ale niekiedy może powodować biegunki i wtedy można je zastąpić jogurtem. Jedzenie podajemy w małych porcjach, a nie dojedzone resztki wyrzucamy, aby nie zjadł nic popsutego, bo to może przysporzyć właścicielom nie lada kłopotu, kiedy taki maluch  zachoruje. Można także postawić miseczkę z suchym pokarmem dla  szczeniąt, aby malec miał stały dostęp do jedzenia i sam regulował sobie ilość dziennego zapotrzebowania na jedzenia, zwłaszcza jeśli jest to pies dużej rasy. Jest to metoda podobna do karmienia niemowląt na tzw. życzenie, tak powszechne obecnie w profilaktyce małych dzieci.

W różnym wieku pies ma nieco inne potrzeby żywieniowe. Może przy okazji wytłumaczy Pan, jak prawidłowo karmić psa, kiedy podrośnie i zestarzeje się?

Pies dorosły może już jeść dwa razy dziennie, przy czym dzielimy to na lekkie śniadanie i obiado-kolację pamiętając, aby było to zawsze o tej samej porze, bez dokarmiania go  różnymi „smakołykami” w postaci słodyczy czy resztek  z obiadu domowego. Psy jedzą łapczywie i to co dostaje trzeba drobno pokroić i wymieszać. Zwykle dajemy jedną część mięsa i dwie części pokarmu roślinnego, ale zależy to od tego czy pies dużo biega, czy wyleguje się na posłaniu większą część dnia, no i od jego indywidualnej przemiany materii

Stary pies mniej się rusza, mniej ma zębów, wolniejszą przemianę materii. Biorąc to wszystko pod uwagę dostosowujemy ilość i wartość energetyczną podawanego pokarmu. U zbyt grubych psów występują zaburzenia w układzie krążenia, co w rezultacie prowadzi do szybszej śmierci zwierzęcia. A więc dajemy dobre, chude mięso, twaróg, zmniejszamy ilość wypełniacza i nie podajemy kości. Możemy też żywić starego psa specjalnym,  pokarmem dla seniorów.

Bywa i tak, że mamy w domu suczkę i zdecydowaliśmy się na to aby urodziła szczeniaki. Czy żywienie suki ciężarnej i w połogu powinno się różnić od menu innych psów?

W okresie ciąży u suki zwiększa się znacznie zapotrzebowanie na białko i substancje mineralne, składniki potrzebne dla szybko rozwijających się płodów. Podajemy  więcej mięsa i niewielką ilość składników roślinnych. Jedzenie musi być lekkostrawne , nietłuste mięso, podroby, wyroby mleczne jak sery, twarogi, mleko, oraz surowe jajka. Nie musimy zbytnio zwiększać samej ilości jedzenia, które w tym wypadku  podajemy  cztery razy dziennie w mniejszych porcjach.

Podawanie tabletek psu

tabletki-dla-psa

Czy podawanie tabletek jest bardzo skomplikowane?

Przy pielęgnacji ogólnej ważna jest również umiejętność podawania tabletek choremu psu. Sposoby są różne i wcale to nie jest takie proste, chyba że uda się przemycić takie lekarstwo w kawałku mięsa czy innego przysmaku. Jeżeli jednak nasz chory uparcie wypluwa lek, zjadając przysmak, staramy się zrobić to inaczej. Tabletkę smarujemy masłem lub olejem jadalnym, aby nie przykleiła się do podniebienia. Wsuwamy ją jak najgłębiej do jamy ustnej, aż do podstawy języka i szybko zamykamy pysk, delikatnie w tym czasie głaszcząc gardło. Głowa psa powinna być lekko uniesiona ku górze. Musimy jednak pamiętać, że psy wykazują niezwykły spryt, aby tylko nie połknąć leku. Odczekujemy więc chwilę, obserwując czy gdzieś jej na boku nie wypluł.

Podawanie psu leków w płynie

lekarstwo_w_płynie

Jak podawać leki w płynie?

Leki płynne podaje się o wiele łatwiej. Jeśli to tylko kilka kropli, nakrapiamy je wprost na język lub na kostkę cukru. Większą ilość płynnego lekarstwa podajemy na łyżeczce, pod warunkiem, że ono smakuje psu. Gdy zwierzę stawia opór, nabieramy płyn do strzykawki. Unosimy pysk psa lekko do góry i drugą ręką wlewamy lekarstwo do kieszonki policzkowej. Jeśli pies uporczywie protestuje zaciskamy mu na chwilę nos. Nie wolno wlewać płynu do otwartego pyska, gdyż pies może łatwo się zachłysnąć i zalać sobie płuca.

Stosowanie czopków w leczeniu psa

czopek

Czopki, to także jedna z form leczenia. Jak sobie z tym poradzić samemu?

W niektórych przypadkach lekarz poleca stosować czopki do odbytnicze. Nie należy się tego obawiać. Czopek smarujemy olejem, aby zwiększyć jego poślizg i wkładamy głęboko do odbytnicy, aż przełamie się opór mięśni zwieraczy odbytu i nie wsunie się on sam głębiej.

Cieczka u suki – co musimy wiedzieć?

cieczka-u-suki

Co to jest cieczka u suki?

Cieczka występuje u wszystkich dorosłych suk i słowem tym określa się okres rui. Suka zazwyczaj dojrzewa hormonalnie między 8 a 12 miesiącem życia, chociaż oczywiście i tu mogą być niewielkie odchylenia od normy i może ona wystąpić w 6 miesiącu lub po upływie roku. Gdy jednak odchylenia są większe należy poradzić się lekarza. Cieczka pojawia się 2 razy do roku. Okres ten trwa  zwykle 21 dni, ale chęć pokrycia suka wykazuje między 9 a 13 dniem.

Początek

Początek cieczki wskazuje silne przekrwienie narządów rodnych, oraz silne obrzmienie sromu. Wkrótce potem zaczyna się krwawienie, które przechodzi od ciemnoczerwonego do jasnoczerwonego po 8 dniach. Kiedy ustaje krwawienie  oznacza, że suka osiągnęła szczytowy punkt cieczki i teraz z pochwy wydziela się jedynie trochę białego śluzu wabiącego psy intensywnym zapachem niewyczuwalnym jednak dla ludzi.

Wyzwanie dla właściciela 

Podczas cieczki, suka przestaje  słuchać swojego pana, interesuje się kręcącymi się wokół niej psami, próbuje uciec, dlatego w tym czasie należy ją szczególnie pilnować, jeśli nie chcemy dopuścić do niekontrolowanego krycia. W tym też czasie właściciele narażeni są na nieustanną obecność samców zwabionych zapachem. Bywa to bardzo uciążliwe.

Możliwe rozwiązania

Ponieważ właściciele suczek mają podczas cieczki sporo problemów, dlatego współczesna weterynaria proponuje właścicielom suk dwa sposoby na pozbycie się cieczki.

Zapobieganie występowaniu cieczki poprzez wstrzyknięcie progesteronów na dwa tygodnie przed spodziewanym terminem jej wystąpienia. Kiedy decydujemy się na krycie przerywamy podawanie hormonów i przy następnej rui dopuszczamy do suki psa.

Gdy nie mamy zamiaru rozmnażać suki, albo jest ona w wieku, gdy krycie nie jest już wskazane, możemy zastosować sterylizację, polegającą na usunięciu chirurgicznym jajników i macicy. Taka sterylizacja likwiduje raz na zawsze wszystkie cieczki i choroby narządów rodnych. Na całym świecie tego typu operacje są powszechnie stosowane, ponieważ zapobiegają tak często występującym ciążom urojonym.

Przy okazji wspomnę o pozytywnych stronach kastracji psów. Niewykastrowany samiec często zachowuje się nadpobudliwie, ucieka z domu w poszukiwaniu suki mającej cieczkę. Te samotne wędrówki są dla niego bardzo niebezpieczne, ponieważ może zostać potrącony przez samochód, pogryziony przez inne wałęsające się samce, ponadto może się po prostu zgubić lub zostać ukradziony.

Kastracja uspokaja psa, staje się on o wiele bardziej przyjazny dla otoczenia, w którym przebywa. Wadą sterylizacji i kastracji jest tycie w pierwszym okresie po zabiegu, ale można temu zapobiec ograniczając wartość kaloryczną posiłków a przedłużając czas spacerów.

lek. wet. Adam Modrzewski

Zobacz także:

  1. Ciąża urojona u suki – co robić?
  2. Zabieg sterylizacji suki – zalety
  3. Ropomacicze u suki – co warto wiedzieć 
  4. Kiedy szczepić psa – harmonogram